The West Beach Diet
Simple tips and tricks to achieve weight loss

“Losing weight is not about what you eat; it’s about eating or not eating.”

View this photo

Of course you too dream of being skinny, but beauty usually has a price.
Most diets tell you to eat carrots and exercise, but with this diet you’ll soon discover      that there is no need for all that! For example, instead of eating carrots, you can also choose to eat nothing at all – which doesn’t even cost a thing.

Bad habits – what not to do

* Don’t eat chips, crisps, chocolate or cookies. You are what you eat.

* Don’t eat anything fat. You are what you eat, remember.
* Don’t eat any apples. You are what you eat.
* Don’t eat any ham. You are what you eat. Do you want to be a pig?
In fact:
* Don’t eat (we mean, of course, that you should eat as little as possible. If you think it is hard to resist that one carrot or slice of bread, keep telling yourself: less is more).

* Don’t drink anything containing calories. Stick to diet soda’s, they are great for you. Also, drink loads of tea and coffee, caffeine dehydrates your body and forces water out of your system, which all is great for losing weight.

If you do occasionally commit one or more of the sins mentioned above, stop doing that right away! Here is what you should do:

* Drink 2 or more bottles of water before you weigh in. The number on your scale will shock you which will make you exercise harder. Though if you really want to lose weight, don’t exercise. Muscle is heavier than fat!

* Drink hot chocolate – whipped cream and all. Yes, we are aware that this beverage is a whole 200-300 calories per serving, but after drinking this one down (especially on an empty stomach) you’ll feel miserable and sick. This is good because now of course you wouldn’t want to have dinner any more.

* If you have to eat bread, eat white bread. Brown bread or whole wheat bread contain more calories.

* If you pay Starbucks a visit, choose a beverage that says “light” for example the Java Chip Frappuccino® Light Blended Coffee. Also, make sure that you are the one to be ordering drinks for you and your friends. This gives you the opportunity to order the regular coffee for them, and the light coffee for yourself, this way you’ll soon be skinnier than all of your friends!

* If you need to eat Ben&Jerry’s ice cream (when enduring PMS or bitchy mothers-in-law) always go for the low-fat variant. Strawberry Cheesecake for example contains less than 3% fat! It is made with real strawberries so this ice cream certainly is a good source of vitamin C.

* Eat a chunk of white chocolate every day. It will make you feel guilty enough to skip lunch!

* Smoke! Smoking accelerates weight loss because it kills your appetite and it quickly burns the extra weight off your body.

* Look at pictures of fat people a lot. Put them on your walls, desk, refrigerator… If you feel the need to vomit while doing this: vomit.

Locatie: De V&D, het is weer eens zo ver

Datum + Tijd: 2 arpil 14:59

Consumpties:
Aarbeienshake (2.85)
Muffin (1,00)
Paashaas (voor thuis!)
Totaal (7. 85)

Aaaahrg! Ongesteld. Leuk is anders, maar het moet nou eenmaal. Als ik ongesteld ben ga ik liever niks doen en chagrijnen en chocola eten, en chocola eten, en vooral dat laatste. Dat is hetenige mooie aan ongesteld zijn; je hebt een geldig excuus om asociaal en vreterig te zijn. Toch blijft het irritant, je bent niet alleen minder productief maar zie maar eens begrip op te brengen bij je mannelijke medemens. Echt, mijn broertje en mijn vader doen gewoon alsof je je aanstelt, okaal ga je dood van de pijn. Het is waar dat sommige mensen er bijna geen last van hebben, maar hlaas ben ik iemand die het liefst krijsend op bed ligt op sommige momenten omdat het voelt of die hele baarmoeder eruit moet. Iew, ja. Maar ook al krijs ik de buren bang (wordt dat arme meisje mishandelt?) niemand hier komt een kruik of de hoognodige chocoladedosis breng. Nee hoor.. het kan niemand echt wat schelen dat Oma weer es langskomt.

Hahahahaha! Dat spreekwoord gebruik ik nooit hoor. Maar er zijn nou eenmaal zulke lompe uitdrukkingen voor PMS, ongesteld zijn. Ik ken wel mensen die doodleuk zeggen dat Opoe langsgekomen is. Slaat toch nergens op? Ik zie het verband niet hoor.. De russen zijn er, daar kan ik nog inkomen, die zijn communistisch en communisme is rood. Vergezocht, maar het is en uitdrukking. De rode vlag hangt uit; Marie is op bezoek (in België), De rode bieten zijn overgekookt; ik ben een ei aan het leggen.. het schijnt allemaal gezegd te worden door ongestelderds in Nederland.

Maar het kan nog veel gekker. In Zuid-Afrika zeggen ze ook dat opoe langskomt, maar dan anders.
Granny’s stuck in traffic zeggen ze daar of Granny came in a red Ferrari. Stoer hoor, zo een oma.

De mooiste ongestelde-uitspraak vind ik denk ik die uit Canada:

I’m seducing vampires, hahah (ik verleid vampiers). Nog wat leuke uitdrukkingen uit de Verenigde Staten zijn: Bleeding out the hoo-ha, Chocolate time (begrijpelijk niewaar), Closed for maintenance (refereert naar sexy activiteiten..) Dracula’s tea bag bag (hiermee bedoelen ze de tampon) en ook wordt wel gezegd, “My Uncle Charlie is visiting” of “Communists have invaded the summer house”

Eigenlijk vind ik het maar wat vaag dat die politieke dingen in verband worden gebracht met PMS. Maar niet alleen in Amerika geven ze de communisten de schuld van hun bloody mary, ook in Noorwegen zeggen ze “Kommunister i lysthuset” (letterlijk: communisten in het huis!)

In Australië zijn de communisten gewoon schilders (I’ve got the painters in), net als in Denemarken, “Der bliver malet i entreen” (de gang wordt geverfd). In Aussie zeggen ze ook nog I am sitting on Uncle Billy’s knee. Dat vind ik dan eerlijk gezegd weer wat vies, maar misschien moet ik me er niet te veel rare dingen bij voorstellen.

In Schotland zijn de vrouwen “bleeding like a banshee” en ze zeggen in Noord Ierland: I am on the blob. Daar moet ik me denk ik ook maar geen voorstelling van maken (blob, wat een woord..). In Nieuw Zeeland is ‘having my George’ gebruikelijk en in Italië is het  ‘avere una visita indesiderata’ (een ongewilde gast hebben. Blijkbaar vinden zij George dus niet zo aardig). In Brazillie doen ze ‘Estou tampando a boquinha da garrafa’; letterlijk: ik doe een kurk op de fles.

Mocht je ongesteld worden in Denemarken dan zeg je ‘Jeg koger jordbær’ ik kook aardbeien. Stel je nou eens voor dat je jam aan het maken bent daar. Dan denkt iedereen dat je ongesteld bent. Mooie boel. In Puerto Rico zeggen de mensen Te canto el gallo, dan vraag je eigenlijk: Heeft de haan al gekraaid? Ik heb geen idee of het antwoord ja of nee moet zijn, maar misschien is het een retorische vraag. In Finland kan je het beste maar helemaal niet ongesteld zijn. Daar moet je namelijk zeggen: En mä voi ku’n kalle tulee, en dat lijkt me zeer moeilijk uit te spreken. Ook Känkkäränkkäpäivä (probleemdag) is wel een erg moeilijk woord voor PMS… die arme vrouwen hebben het al zo zwaar, zo’n reeks kakakarakka met allemaal puntjes lijkt me nergens voor nodig.

Verder zeggen ze in Duitsland, Ich habe ein Kind umgebracht. Blijkbaar vinden ze daar dat je elk eitje moet laten bezwangeren omdat je anders een moord pleegt. Aan de andere kant zijn er nou ook weer niet zóóó veel Duitsers in Duitsland, dus misschien vinden ze dat helemaal niet en denk ik te veel na. Interessant vind ik het wel, al die wazige uitspraken over bloedende vrouwen. Maar eigenlijk vind ik het feit dat ik én bloed van onderen, én verrekte pijn heb, honger heb, chagrijnig ben en chocoladehunkerend, al wel erg genoeg. Dan hoef ik niet ook nog eens een Charlie of Oma op visite en al helemaal geen Vampier of Dracula op de thee. Nee, ik ben gewoon ongesteld. Wat ben jij?

Locatie: Australian homemade, Vismart
Datum+Tijd: 19 maart 2007; 17.00 uur
Consumpties:
Hot chocolate XL (2,70)
Mud Cake (3,00)
Totaal + (5.70)

Ik vraag me wel eens ag waar mijn Opa is gebleven. Of hij me nog kan zien, kan horenm kan ruiken. Dat laatste hoop ik niet, niet dat ik stink maar het klinkt wel raar Doet me denken aan een liedje van Evanescence “I can smell you.. alive” gatsie nee dankje. Maar dat hij me kan zien en horen lijkt me wel fijn. Dan kan hij me als het ware een beetje steunen in tijden dat ij het moeilijk heb, en met me meelachen om domme grappen waar verder alleen ik om lach. Ook hoop ik voor mijn Oma dat hij er nog is af en toe, bij haar in huis, op zijn oude vertrouwe stoel in de hoek. Mijn Oma en hij waren denk ik echt soulmates, het zou wel harteloos zijn van hem om nooit meer langs te komen. Ik denk ook niet dat hij weg is, nee, mijn Opa is still around.

Het is iets van vier jaar geleden dat mijn Opa overleed. Misschien zagen mensen het aankomen, voor mij was het totaal onverwacht. Eigenlijk is er nog zo veel wat ik hem had willen vragen! Die lieve Opa, hij zei zo weinig, maar hij was zo wijs. Elke dag keek hij in zijn stoel naar buiten, naar de vogeltjes. Hij las veel en hij rookte veel, hij dronk vaak een borreltje, hij lachte veel en kuchte veel en hij was een beetje doof en hij had een stiekem potje met dropjes naast zijn stoel. De hele dag zat hij daar in zijn stoel, en als er een interessante vogel in de boom zat pakte hij zijn xxl-verrekijker erbij om het een goed te bespioneren. Als er een kat de tuin in kwam tikte hij keihard op het raam zodat het beest zich wezenloos schrok. Ik had altijd medelijden met de katten in Opa’s tuin, maar Opa hield nou eenmaal van vogels, en van Oma, en van dropjes en zijn stoel. Het is bijna ondenkbaar dat hij daar nooit meer zit op zijn vertrouwde plekkie. Er staat nu een knuffelhond, maar stiekem zit Opa er ook wel eens, dat weet ik zeker.

Ik ben helemaal geïnspireerd door mediums. Ik geloof bijna alles. En toch ben ik niet naïef. Ik ben gewoon niet bang om toe te geven dat het leven verder gaat na ‘hier’. Ik kijk altijd ghostwhisperer, en altijd medium. Medium is een serie, elke vrijdag op net5, en is gebaseerd op een echte vrouw: Allison DuBois. Ik heb haar eerste boek gelezen (Don’t kiss them goodbye) en ben nu bezig in de tweede (We are their heaven) en haar verhalen hebben mij ervan overtuigd dat er nog genoeg geesten zijn op aarde om ons heen.

Nou kan ik in zo’n klein stukje tekst niet iedere sceptic ervan overtuigen dat er geesten zijn om ons heen. Maar ik kan wel gewoon uitleggen hoe ik of ‘we’ erover denken: Er zijn geesten op aarde. Sommigen zijn hier omdat ze niet verder kunnen, iets houdt ze tegen. Dat zijn aardegebonden geesten, die hebben iets nog niet afgemaakt of accepteren of beseffen niet dat ze dood zijn. Dit zijn er slechts maar weinig. De meeste geesten op aarde zijn hier omdat ze dat willen. Het zijn Opa’s en Oma’s, vader, zoons, vrienden, neefjes en tantes die gewoon nog bij hun familie wensen te zijn. Ze kunnen ons slechts hints geven dat ze er zijn. Ze bekijken ons leven en steunen ons als dat nodig is. Ze helpen je een beetje verder met jouw leven. En het is hun eigen keus.

De doden, wat klinkt dat leuk, kunnen ons dus af en toe een seintje geven. Als je er goed oplet kan het je niet ontgaan. Ik krijg wel eens een seintje van mijn Opa. Dat maakt me heel blij. Ik ben niet bang voor het leven hierna. Wat ik wel zou willen een keer is een reading. Dan natuurlijk wel van een echt medium, niet eentje die er honderden euro’s voor vraagt en eigenlijk alleen maar gokt. Die zijn er ook genoeg, en ze geven de echte mediums een slechte naam. Dat lijkt me echt irritant als medium: niet serieus genomen worden. Maar meestal, bij het noemen van genoeg details, hebben mensen wel snel door met wie ze te maken hebben. Ik sta er wel open voor. Ik wil veel vragen stellen aan mijn Opa, maar ik zou niet weten wat. Ik zou een reading dan ook vooral willen om mij ervan te overtuigen dat het echt is, hoewel ik al redelijke overtuigd ben. En ik zou ook wel graag willen weten of er nog huisdieren bij me zijn of andere familieleden waarvan ik helemaal niks weet.

Ik denk dat ik zelf ook best medium zou willen zijn, al lijkt het me niet prettig om geesten op je af te krijgen bij wie het dood zijn niet zo bevalt. Ik bedoel wat doe je daar nou aan? Je moet in ieder geval niet bang zijn. Ik ben niet bang. Ook niet om dood te gaan, al wil ik het liever nog niet. Ik heb er vertrouwen in dat als ik dood ben ik nog bij mijn vrienden kan zijn en bij mijn familie. Ik zal mijn broertje steunen in tijden van nood (bij franse proefwerken) en mijn vriendinnen ook af en toe een seintje geven. Net als mijn Opa mijn soms nu ook een seintje geeft.

Locatie: Thuis in Groningen
Datum + Tijd: 5 maart 2007

Consumpties:

Gehaktbalbroodje (Bonus AH 0,99)
Donuts AH (2,35 voor 5)

Euroshoppers chocolade melk (0,29)
Thee
+ Totaal (3,63)

Homo’s zijn overal.
De meeste homo’s durven er tegenwoordig toch wel eerlijk over te zijn dat ze zijn wie ze zijn wat ze zijn. Over het algemeen zijn homo’s wel geaccepteerd in Nederland – in ieder geval hier in Groningen. Geen homo zal hier een klap voor zijn bek krijgen, alleen omdat hij homo is.

In Nederland zijn we tolerant. Ik vind niet dat je meteen een tolerant mens bent als je homofilie accepteert, maar hee, het was gewoon ooit anders, eerst kon het niet, nu wel, en hoewel het overal zo zou moeten zijn is het toch iets speciaal Nederlands. Die tolerantie tegenover al het vreemde. De argwaan is een beetje weg. De mensen die nu nog walgen van homo’s zijn óf jongens die er niet voor uit durven te komen dat de zelf ook homo zijn, of homofobe jongetjes, óf zeer enge strenge christenen, of gewoon domme lompe boeren: onwetende mensen, of mensen die tegen beter weten in vast blijven houden aan uitermate conservatieve standpunten. Ha.

Ik wil het eigenlijk helemaal niet hebben over homo’s. Ik vind het onderwerp alweer een beetje achterhaald. Ze zijn gekomen, uit hun kasten, ze zijn onder ons, prima, we blijven mensen met zijn allen, niet meer moeilijk doen verder. Ik stoor me verschrikkelijk aan mensen die nog doen of homofilie iets NIEUWS is (meestal zijn het oude mensen, zoals mijn oma, of die boeren waar ik net het over had). Maar eigenlijk stoor ik me ook stiekem een beetje aan het overdreven ‘emancipeergedrag’ van de homo. Sommigen lijken op de eerste plek homo te zijn, en daarnaast pas broer of vader of loodgieter of acteur of danser of.. Het eerste wat je hoort van ze is dat ze homo zijn, het eerste wat je ziet is dat ze homo zijn, het eerste waar ze over praten is over hun homo zijn. Het is gewoon een soort rare trend en ik denk een zekere tak van de homofielen die dit graag zo uiten. Ze zullen wel niet allemaal overdreven, tuttige paul-deleeuw-fans zijn die zich maar al te graag presenteren als anders-dan-de-rest: Homo. Joehoe, ik ben homo, kijk padadam… ook niks op tegen, maar degenen die dat zijn kan ik toch maar moeilijk begrijpen. Ik schreeuw liever niet van de daken dat ik kerels leuk vind, vind ik een beetje raar. Begrijpt het niet zo goed. Ik ben dan ook een meisje. En dat is waar ik iets over wil zeggen.
Homo’s durven uit te komen voor hun seksuele geaardheid. Geweldig. Respect. Applaus.

homo’s zijn overal. Prima, fijn, gefeliciteerd

We hebben gay parades en we hebben speciale tijdschriften en boekjes en zelfs winkeltjes voor ze. Geaccepteerd, door de meesten, het is allemaal prima… Maar waar zijn de lesbiennes? Dat is wat ik mij afvraag. Waar zijn onze lesbovrouwen? Zitten zij nog in de kast ofzo? Durven zij er niet voor uit te komen? We zijn toch geëmancipeerd of heb ik dat nou verkeerd (hee dat rijmt)? Zijn er gewoon minder lesbiennes dan homofiele mannetjes? Dat zou dan erg jammer zijn, straks zijn er niet genoeg hetero mannetjes meer voor de hetero vrouwen. Hahahah. Nee echt, ik vraag het mij allemaal af. Voor mijn gevoel klopt er iets niet.

Een aantal jaren geleden hadden we TATU met ‘all the things she said’ en toen leek het even op te leven allemaal. Maar toen is het weer ingezakt en ik kan je zo 20 namen geven van homomannen die ik ken… en maar drie lesbiennes…  Dat is opvallend, toch. Ik vraag me af hoe dat bij andere mensen zit. We kennen meer homo’s dan lesbo’s is het niet? Welke celeb is nou bijvoorbeeld lesbisch? Ik weet het niet, maar homo’s ken ik genoeg: Paul de Leeuw, Carlo Boshardt, Gordon, Gerard joling, Robert Jensen, Jos brink… Ja die lesbo’s (niet bedoeld als scheldwoord) zijn dan toch ver te zoeken lijkt het wel. Zelfs de twee dames van TATU bleken niet echt lesbiennes te zijn; ze deden alleen maar alsof als publiciteitsstunt.. Lekker zoenen voor de camera’s..

Ik zou graag willen dat alle lesbiennes eens even uit de koelkast komen want dit kan toch niet? Ik vind het eigenlijk oneerlijk. ALS er lesbiennes rondlopen dan die dit niet durven te zeggen dan, dan is dat sneu. Natuurlijk, het hoeft niet nodig te zijn om tegen iedereen te zeggen waar je seksuele geaardheid ligt; ik hoef ook niet tegen iedereen te roepen dat ik kerels best wel heel sexy vind zo nu en dan, af en toe eventueel. Maar het lijkt wel alsof lesbisch zijn een beetje een taboe is. Ik ken jongens die in de kast zitten – sommigen zullen het zelfs nog niet eens weten. Maar ik denk dat ik homo’s kan aanwijzen. En ik denk dat dát bij lesbiennes ook kan, en het zijn er vast nét zo veel. Een aantal meisjes op mijn school… ja, zij zijn ongetwijfeld lesbisch. En ik denk dat er toch iets moet gebeuren waardoor zij zich dat gaan realiseren, en als zij dat al doen, dan moet er wat gebeuren waardoor het uit die taboesfeer komt. Dit lijkt me ronduit kut voor ze, zo in de kast dus hee! Start die revolutie! Kom naar buiten en laat je zien aan de wereld… anders ben ik bang dat jullie lesbiennes allemaal zielig en alleen zullen eindigen in een suf bejaardentehuis, zonder ooit liefde te hebben gekend.. voor iets anders dan een hond. Je wilt toch een partner of niet? Dat denk ik dan… misschien denk ik te veel… denk ik.

Heey lieve iedereen!
Bedankt voor jullie lieve reacties!
Het vandaag een mooie lente-dag, het zonnetje schijnt..
Op net zo een dag begon ik deze site en het is toch wel een beetje zonde om te stoppen.. want ik vind het ook zo leuk! Dus ik moet weer wat tijd maken van mezelf. Ben nu helaas niet meer in de stad, net terug, maar het begint te kriebelen dus ik ga weer aan de schrijft. Hef die Mok (oei nou stoot ik bijna mijn thee om) maar weer!
Wat ik wilde zeggen is dank jullie wel, reacties worden altijd zeer gewaardeerd hier; ze geven me weer motivatie om euhhh niet op te geven, al klinkt dit wel erg depressief.. it’s the truth! Thanks and keep on eating muffins

xxx, Matzz

Locatie: Coffee Break, gedempt zuiderdiep, Groningen.
Datum + Tijd: 15 januari, 17.11

Consumpties:

Melkige zoete koffie (2,00)
Bosbessenmuffin  (1,70)
+ Totaal (3,70)

Er zijn genoeg mensen, laten we zeggen (kuch) vrouwen (kuch), die een beetje koopverslaafd zijn. Shopaholics noemen we ze, sommigen durven zichzelf zelfs zo te noemen en weten dus hoe erg ze er aan toe zijn. Ze kopen en consumeren en shoppen er op los, de aanwinsten zijn vrijwel altijd dingen die eigenlijk nergens voor nodig zijn. Bekend probleem? Voor mij in ieder geval wel. Waarom kopen we toch zo graag? En waarom kopen we graag zo veel?

We kopen, omdat we kunnen kopen. Voor een deeltje dan. Ik bedoel, je hebt geld, je hebt aanbiedingen, en geld moet rollen toch? Als je geld genoeg hebt is het wel zo makkelijk om te zeggen ‘waarom niet’ want waarom ook niet? Bovendien worden mensen blij van kopen. Veel mensen wel. Dat is allemaal zeer psychisch, en dat is allemaal zeer waar. Een flinke smak mensen maakt een gelukshormoontje aan bij het kopen van dingen. Het kunnen grote dingen zijn, maar net zo goed kleine dingetjes, dat maakt niet zo veel uit. Het kopen zelf, daar gaat het om, dat brengt de mens genoegen..
Er is ook zó veel leuks te koop. Hier in de Westerse Wereld is het gewoon moeilijk om niet te kopen. Overal om je heen wordt je verleid met allemaal lekkere dingen, toffe apparaten en nieuwe snufjes. We hebben al wel hele toffe futuristic items, maar als er nóg een nieuwer ding op de markt komt, kunnen we niet achter blijven. Misschien zijn we hierdoor wel een soort slachtoffers. We hoeven niet mee te doen, maar dan moeten we wel sterk in je schoenen staan. We worden er namelijk allemaal een beetje hebberig van, en door te kopen geven we eigenlijk een beetje aan die hebzucht toe. Willen hebben is kopen is hebben, en is weer even tevreden.

Soms hebben we even de behoefte om ons te laten gaan. Op zo’n moment zijn we slechts consumenten. En voor de rest helemaal niks. Even helemaal niks hoeven, je hoofd even leeg, even lekker nergens aan denken, even helemaal weg, even lekker shoppen. Misschien werkt het wel als een soort meditatie, volgens mij zitten veel mensen tijdens het shoppen in een trance.. Ik merk dat zelfs bij mezelf, maar ik heb er weinig op tegen. Ik word er rustig van. Even lekker kopen, da’s soms het leukste wat er is. Je shopt en koopt en pint tot je niet meer kan, komt thuis met een hele buit, die je vervolgend kunt gaan bekijken terwijl je je verbaast over je aankopen (heb ik DIT gekocht? O, geinig)… aaaahhh heerlijk, absurd, maar heerlijk…Je voelt je dan als een kind, die net terugkomt van Sint Maartenlopen. Alleen dan met een opeens erg laag banksaldo.

Westerse mensen zouden zich eigenlijk best behoorlijk mogen schamen. We weten heus wel dat we het al geweldig hebben hier, en dat we ook wel zónder kunnen, en dat heel veel dingen die we doen en kopen slecht zijn voor het milieu en vast wel ten koste gaan van de Derde Wereld en zo niet dan nóg zouden we de centjes beter kunnen besteden, we zouden ook wel meer kunnen doneren aan organisaties, instanties en fondsen, maar hela! ..die aanbieding laten liggen is toch ook zonde..

Echt koopverslaafd ben ik niet, maar ik moet toch wat minder smijten met mijn centjes denk ik zo. Dat denk ik, nee, dat weet ik zeker. Mathilde, waar heb je nou in hemelsnaam vier haarborstels, acht sjaals, zeven tassen en vijf tubes handcrème voor nodig??

Locatie: Grannys Appeltaart, A-Kerkhof 43
Datum + Tijd: 8 januari, 16.38

Consumpties:

Granny appeltaart met slagroom (2,75)
Een of andere zoete thee (1,65)
+ Totaal (4,40)

Ik zie ze eigenlijk overal. En als ik er op let, zie ik er eigenlijk alleen maar meer. Waar je ook bent, je wordt altijd wel begluurd en bespioneert door eentje. Ik heb het niet over je zure buur-gluur omaatjes, maar over katten. Let er maar eens op, je bent nooit alleen. Katten zijn er altijd.

Ze zijn er ook altijd geweest. De Egyptenaren vereerden ze, en ook de Romeinen hadden ze als huisdier. De Egyptische godin Bastet was het symbool voor vruchtbaarheid, en katten werden na hun dood gemummificeerd en ceremonieel bijgezet. Als de Egyptenaren rouwden om een overleden kat, schoren ze hun wenkbrauwen af. Best gestoord ja, maar blijkbaar waren katten erg belangrijk. Waarom?

Katten waren en zijn erg geliefd, waarom niet , ze zijn mooi, magisch, lief, speels en eigenwijs. Vroeger waren ze vooral handig, ze werden in huis genomen om muizen weg te houden. Dit is ook de reden waarom de Egyptische boeren vriendjes met ze werden. Katten zijn best wel helden. Ze hadden misschien flink wat ellende van de pest kunnen voorkomen als de kerk er niet honderdduizenden had verbrand (katten werden in verband gebracht met hekserij en de duivel) waardoor de ratten talrijk werden en vrij spel kregen. In Azië waren katten handig want ze hielden muizen bij de zijdecocons vandaan. Ja katten zijn echte helden. Het zijn tijgers, panters en poema’s met leeuwenbloed. Ze stralen kracht uit, pracht uit, macht uit. En hun ogen schitteren, van wijsheid en eigenwijsheid.

Mensen zijn ook eigenwijs. Misschien is dat ook wel een reden waarom we katten zo geweldig. Want katten lijken op ons. En wij zijn geweldig. Katten ook, daar heb je het al. Geef toe, je bent soms best wel kattig, en dat is nog niet eens hetzelfde als kats. Wie Minoes gelezen of gezien heeft weet de katachtige trekjes wel te herkennen. Wij mensen… we jagen, roven en eten vis. Ook muisjes, weliswaar op beschuit en we geven ook graag kopjes (…koffie dan). En we houden er best wel eens van iemand flink de oren te wassen. We zijn even nieuwsgierig, houden van warmte, liefde, van aandacht en van eten, en we denken allemaal dat we tijgers zijn. We kijken in de spiegel en zeggen: ‘Hello, tiger.’ Want dat voelt kats, en kats voelt sexy. Ja hé?

Ja, ik ben ervan overtuigd dat mensen meer gemeen hebben met katten dan we denken, weten of willen weten. Ik ben eigenlijk best trots op de leeuw in mij en mijn kattige sterallures die soms om de hoek komen kijken. Katten en mensen hebben ook al zó lang met elkaar geleefd, zo een sterke band… dan ga je op den duur ook wel trekjes van elkaar overnemen. Ik praat met alle katten uit de buurt, volgens mij begrijpen ze het best als je zegt ‘goedemorgen lieverd, ik haal straks lekker vis’ want na dit soort uitspraken word ik dikwijls gevolgd door een, zo niet een horde katten. Echt. Mijn buurman vindt het maar vreemd dat ik discussies heb met zijn kat, maar serieus. Binnenkort praat die kat terug, reken maar, en dan lig ik te spinnen.

Locatie: Kaldi koffie, Westerhaven Groningen
Datum + Tijd: 18 december, 16.49

Consumpties:

Choc-o-lait Cointreau (2,00)
Stuk tulband-ding (2,25)
+ Totaal (4,25)

Als je met kerst om je heen kijkt, zie je overal blije hoofden. Dat komt door twee dingen. Ten eerste, de niet-blije hoofden kijken wel uit met kerst en verstoppen zich warm binnen of onder de kerstboom met de lichtjes uit. En ten tweede, we wíllen met kerst alleen maar blije hoofden zien… Ik heb ons mensen daar eens even flink op betrapt. Denk maar eens na, in december geven we aan het goede doel. We geven niet alleen aan het goede doel, we geven ook aan vrienden, en aan familie, want dat maakt ze blij. We geven kopen en doen luxe, want daar worden we blij van. En van andere mensen blij maken al helemaal. Allemaal blije mensen, het lijkt wel vrede op aarde. Maar echt niet iedereen is blij, en dat weten we ook wel. Als je geen familie hebt om naar toe te gaan, kun je nog best een leuke kerst hebben. Maar als je ook al geen vrienden hebt, dan ben je verdoemd, zielig en alleen. En er zullen er bij zijn die zeggen van niet, maar eenzame vriendloze kerstvierders zijn gewoon hartstikke niet blij.

Gelukkig heb ik, zoals de meeste mensen, wel vrienden. Vrienden waar ik ontzettend blij mee ben. Of je je familie niet uitkiest kan ik niet zeggen, maar je kunt in ieder geval niet lekker van familie veranderen als deze je niet bevalt, en eigenlijk heb je gewoon weinig te kiezen. Bij vrienden heb je dat probleem niet. Je vrienden begrijpen je no matter what, ze passen bij jou en je bepaalt zelf in hoeverre iemand je vriend is. Vrienden maken je echt wel gelukkig. Daarom is het denk ik ook wel belangrijk dat we elkaar dingen geven in december, gewoon om te laten weten elkaar dat we lief zijn. Grote cadeaus en kerstpakketten zijn niet eens nodig, een kaartje is al goed genoeg. Iedereen wil zijn vrienden blij maken. Degenen die dat niet willen hebben denk ik gewoon geen lieve vrienden. Zij zullen een eenzame dood sterven.

Gelukkig bestaan ze, die vrienden. Je hebt van alle mensen om je heen, denk ik het meeste aan je vrienden. Je familie kan niet aan ze tippen, zij houden vaak ook wel van je, maar dat kan ook zijn omdat het verplicht is of omdat het zo hoort. Je familie hoef je ook niet te vriend te houden en dat wil je ook niet altijd, maar families brengen vaak wel regeltjes met zich mee. Verplichte gezelligheid enzo, de eer in stand houden, nou, dat soort gezeik, daar doen vrienden niet aan. Vrienden hebben soms wel afspraken, maar als je echte vrienden bent houd je je daar aan, of samen niet. Vrienden zijn een team. Bij een vriend kun je altijd jezelf zijn. Bij een vriendje echt niet hoor, al zou dat wel moeten, op vakantie gaan de meeste stellen kapot en waarschijnlijk is dat omdat dan onze ware zelfjes naar boven komen. Vrienden blijven vaak wel vrienden na een vakantie, en als dat niet zo is was het gewoon geen goede vriend, zo is dat. Vrienden zijn ook beter dan vriendjes, omdat als je ruzie hebt en je elkaar wel te vriend wilt houden, je gewoon kunt praten. Je blijft met elkaar delen en er voor elkaar zijn want je bent een vriend en een vriend zegt niet zomaar: het is uit. Af en toe ruzie kan dus geen kwaad. Als je ook maar leuke dingen doet. Maar dat doen vrienden; ze delen leed en lief, want ze zijn lief.

Wat ik deze kerst een beetje doe is proberen te zeggen hoeveel mijn vrienden voor me betekenen. Ik probeer het, want ik vind het best moeilijk, ik zeg dat niet snel. Maar kerst is een geweldig excuus. De feestdagen zijn heerlijk als er sneeuw is, maar nog veel beter als je vrienden hebt. Zonder vrienden ben je verloren, en heus niet alleen met kerst. Kerst is slechts een manier om te vieren, dat er wat te vieren valt (dat er lekker eten is, dat we vrienden zijn, dat het gezellig is, dat soort dingen vieren we, wie denkt er nog aan Jezus?) Cadeautjes geven zonder dat iemand het raar vindt. Gezellig samen chocomel drinken, oliebollen happen, lachen om domme dingen, welkom zijn bij elkaar.Kaartjes sturen naar iedereen… ik ben er dol op. Mensen die kaartjes als een verplichting zijn maar zure slagroom op je chocomel. Bah! Zie de mooie kant in van de feestdagen en geniet! Want voor je het weet is het alweer januari… 

Locatie: Mac Donalds, Herestraat Groningen
Datum + Tijd: 27 november, 16.37

Consumpties:

Milkshake banaan (2,00)
Donut (1,50)
Pakkie Sigaretten
+ Totaal (3,50)

Verslavingen zijn erg.Erg vervelend, erg hardnekkig, erg frustrerend en erg moeilijk om vanaf te raken. Algemeen bekend. Iedereen is ook wel ergens aan verslaafd, in ieder geval, tot op een zekere hoogte. Veel mensen in mijn vriendenkring zijn verslaafd aan chocolade, de een meer dan de ander… anderen zijn verslaafd aan een bepaalde tv serie. Mijn broertje is redelijk computerverslaafd, mijn nicht cola-light addict… Drankverslaafden heb ik niet in mijn directe omgeving, drugsverslaafden ook niet, maar ze zijn er genoeg. Ik ken mensen met een soort van aandachtverslaving, een economieverslaving, wiskundeverslaving, ja die mensen bestaan. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel iemand verslaafd aan. Seksverslaafden, neuspeuterverslaafden, milky-way verslaafden, ijstheeverslaafden, chantal-janszen verslaafden, broccoliverslaafden… zie je het voor je?

Terwijl ik dit aan het typen ben realiseer ik me dat ik wat moet bekennen. Ik ben ook verslaafd. Ja, ik ben verslaafd aan thee en aan koekjes, aan rare columns ook wel, leuke muziek, chocolade, maar hee dat is allemaal nog redelijk gezond. Ik zit nu echter, terwijl ik dit schrijf aan mijn elfde pakje sigaretten deze week. Iets in mijn zegt dat dat niet helemaal normaal is. Maar ik kan er niet mee stoppen. Vraag me niet waarom ik ermee begonnen ben. Maar ik zag die sigaretten liggen en ik dacht, waarom ook niet? Wat heb ik te verliezen? En als je op zo’n moment niet kunt bedenken wat je te verliezen hebt, dan begin je met paffen. Ten minste, ik stel me voor dat dit bij de andere rokers ook zo is gegaan.

Waarom begint iemand met roken? Waarom begint iemand een verslaving? Is dat uit pure wanhoop, omdat hij of zij het niet meer ziet zitten? Angst, onzekerheid? Beginnen mannen uit pure wanhoop aan de playboy? Is het groepsgedrag? Veel verslavingen beginnen onschuldig. Elke dag een paracetamolletje meer, en voor je het weet ben je hooked. Je merkt het pas als het te laat is. Je merkt pas dat je verslaafd bent, als je niet meer zonder wilt leven, kunt leven, als je koppijn krijgt als je een paar uur geen cola hebt gehad. Ach, en nog een sigaretje kan toch geen kwaad?

Nog ééntje dan, dat is de valkuil. We trappen er steeds weer in, in onszelf,  in onze eigen smoesjes. Het maakt niet uit hoe je begonnen bent, je bent begonnen, hoe kom je er vanaf? Veel verslaafden willen er niet eens vanaf. Die vinden het wel prima, zolang ze maar kunnen gebruiken. Die vinden afkicken te veel moeite, gedoe, te veel tijd en geld. Bovendien is afkicken erkennen dat je een probleem hebt, en een verslaafde heeft geen probleem, zolang hij maar aan zijn stuff kan komen. Ik heb ook nergens last van. Maar als de verslaving gaat leven in plaats van de mens zelf, dan is het echt eng. Dan moet de omgeving ingrijpen, of anders leeft de patiënt niet lang meer. Dat is zo bij drank en drugs, bij eetstoornissen, bij medicijnslikkers, maar ik denk ook bij de rest. Leven, enkel voor je broccoli, kan niet gezond zijn. Maar hoe stop je iemand? Dat moet die persoon zelf doen. Niemand geneest zonder enige medewerking van binnenuit. Je moet geloven in wat je doet, anders doe je het toch niet. Een jochie die enkel op school zit voor zijn ouders, heeft zelf geen motivatie en zal geen tienen gaan halen op Frans. Zo zal een verslaafde nooit afkicken zolang hij er zelf niet achter staat. En ach, een biertje nog, een sigaretje, dat is toch allemaal zo erg niet? Maar Mathilde, elf (nu inmiddels twaalf) pakjes chocoladesigaretten in één week tijd, kom nou…

Coffee Column – Suiker en melk?
Welkom bij coffee-column!

>>Hier vind je smaakvolle columns, zeer uiteenlopend van onderwerp, maar altijd met enig gevoel voor humor en soms met een sarcastische, ironische, linkse, heksige of enigszins romige twist. Romig? Lees en slurp ‘t zelf, zou ik zeggen.

>> Koffiecolumns.. Waarom?
Omdat maandagen saai zijn. Omdat thee met zoetigheid een hemelse combinatie is. Omdat mijn pen zo lekker schrijft. En omdat Koffie-Column erg leuk klinkt (leuker dan thee-column) maar omdat dat niet leuk allitereerde is het isset coffee-column geworden. Mét smaak!

Goed,, Geweldig. Grandioos. Geniaal. Gezellig dus,,
Hef die Mok!!